NETFLIX — SERIAL ORYGINALNY
W poprzednich odcinkach: - Jesteśmy w równoległym wszechświecie.
Nie jesteśmy tu pierwszymi gośćmi.
U.S.S. Defiant.
Jeśli dowiemy się, jak tu dotarł, może wrócimy do domu.
Co przede mną ukrywasz?
Mam ludzką twarz, ale wewnątrz pozostaję Voqiem, synem nikogo.
Stamets jest w sieci.
Musimy umieścić sieć w nim.
Witaj, Paul. Miałem nadzieję, że odnajdziesz drogę.
Nie wytrzyma tego.
Jeśli odłączymy go od sieci, stracimy go.
Uznano mnie za zmarłą.
Pan jest ścigany za zabicie mnie.
Próbował pan dokonać zamachu stanu.
Wierzą, że pan uciekł.
Kapitan Michael Burnham.
Nie ukłonisz się przed cesarzem?
Potwierdzono kurs na flagowiec I.S.S. Charon.
Współrzędne utajnione.
Dystans wynosi 27 milionów kilometrów.
Silniki ustawione na faktor pierwszy warpu. Aktywowano autopilota.
Przed wylotem otrzymałam transmisję od komandora porucznika Saru.
Odszyfrował dane Defianta, które wykradliśmy z Shenzhou.
Pliki zostały zredagowane.
Ale są tu dane opisujące, jak Defiant się tu dostał.
Zjawisko zwane przestrzenią międzyfazową.
Ale miejsce jego występowania, dokładne współrzędne,
- zostało wymazane. - Musimy zdobyć oryginalny raport.
Jeśli gdzieś są archiwa,
to właśnie w pałacu cesarskim, dokąd zostaliśmy wezwani.
Niektórzy uznaliby to za farta.
Zsyntezowałam lek, który znieczuli pańskie receptory nerwowe.
- Powinien pomóc z agonizerami. - Dzięki.
Posłuchaj. Zdobędziesz potrzebne dane
i wydostaniesz nas stamtąd. Wiem, że ci się uda.
Burnham, potrzebuję cię. Ty siebie potrzebujesz.
Czego się boisz?
- Georgiou. - Cesarza Georgiou.
Logika podpowiada, że to nie jest kobieta, którą zdradziłam.
- Ale to jakby wyrównanie rachunków. - Twoja Georgiou nie żyje.
Jest duchem.
Nigdy nie bał się pan duchów?
Napęd warp wyłączony.
Wykryto strzeżoną granicę pałacu cesarskiego.
Potwierdzono tożsamość promu z I.S.S. Shenzhou.
Możecie zbliżyć się do Charona.
Mówiłaś, że jego stan poprawił się.
Od wznowienia terapii zarodnikowej
wszystkie wskaźniki aktywności neuronowej porucznika Stametsa wzrosły.
Znacznie zwiększyło się zużycie glukozy oraz tlenu.
Fale beta i infra-low przekraczają normę.
Wiem, że to subiektywne, ale lepiej wygląda. Skóra jest wilgotna.
Podziwiam twój optymizm, ale nazwijmy to po imieniu: śpiączka.
Rozpoczęliśmy leczenie, żeby połączyć go ze świadomością.
Coś się dzieje w jego głowie. Musimy tylko na to pozwolić.
To musi się stać szybciej, jeśli ma nam pomóc z powrotem.
Nie uzyskaliśmy wiele z danych Defianta.
Jeśli kapitan i Burnham nie odkryją współrzędnych,
które wskażą nam miejsce wlotu Defianta,
to napęd zarodnikowy będzie jedyną drogą do domu.
Podczas gdy porucznik Stamets jest w takim stanie, napęd nie działa.
Komandorze poruczniku Saru, nagły wypadek. Wzywamy do ambulatorium.
Przyjąłem.
Działaj dalej.
Napraw go.
Jest pan tam, poruczniku?
Jest pan?
Co to jest?
Czy ja nie żyję?
Czy to życie po śmierci?
Jesteś narcystycznym Wergiliuszem, który prowadzi mnie na sąd?
Tak, Paul. Myliłeś się co do wszystkiego.
Bóg istnieje i jest w tej chwili na ciebie bardzo zła.
Przez chwilę mi wierzyłeś. Nie zaprzeczysz.
Szkoda, że nie widziałeś swojej miny. To znaczy naszej miny.
Klasyk.
Czyli nie ma Boga?
Wciąż żyjesz, więc technicznie rzecz biorąc, kto to wie.
Ale jeśli żyję, to kim ty jesteś?
Tobą. W moim wszechświecie.
Miło cię poznać.
- Chwila. To mój statek. - Nie, wciąż jesteś w sieci plechy.
Ale ona wie, co jest ci bliskie, i chce, żebyś poczuł się jak w domu.
Twoje ciało wciąż znajduje się na pokładzie Discovery.
Twoja energia neuronowa zboczyła z toru.
- Interesujące. Jak tu utknąłeś? - Jestem astromykologiem, tak jak ty.
Przeprowadzałem eksperymenty na okręcie pałacowym.
Doszło do wypadku i mój umysł też tutaj wylądował.
Mamy równoległe losy.
O ile wiem, moje ciało też jest w stanie katatonii.
Traciłem nadzieję,
dopóki nie wykorzystałeś sieci plechy do nawigacji.
Namierzałem twoje ruchy. Próbowałem nawiązać kontakt,
ale mogłem transmitować tylko przebłyski.
- Obrazy z mojego wszechświata. - To wyjaśnia, co widziałem.
Pałac. Tilly w roli kapitana.
Myślałem, że tracę rozum, ale to ty nawiązywałeś kontakt.
Gdzie jest wyjście?
- Jesteś nawigatorem. Więc nas wydostań. - Chodźmy do laboratorium.
Może to tam.
Co to?
Z siecią dzieje się coś złego.
Nie daj się wciągnąć. Kiedyś zgubiłem się na kilka dni.
Maszynownia jest tam.
Chodźmy.
Wróg jest tutaj.
Tam.
Witam w naszym wyjściu.
Lordowie imperium. Uprzywilejowani goście.
Niech żyje Jej Najwyższa Cesarska Mość. Matka Ojczyzny!
Władczyni Wolkana. Dominus Qo’noSa. Regina Andoru.
Niech żyje cesarz Philippa Georgiou Augustus Iaponius Centarius!
Niech żyje cesarz!
Cesarzu, przedstawiam
kapitan Michael Burnham z I.S.S. Shenzhou.
Kapitan Burnham.
Nie sądziłam, że jeszcze zobaczę tę twarz.
Wybierz jednego.
Powinnaś wiedzieć, czego szukać u Kelpianina.
Ten.
Ruszaj się.
- Masz dla nas prezent? - Kapitan Gabriel Lorca.
Oddany w ręce sprawiedliwości.
Z dużym opóźnieniem.
Myślisz, że się pokłonię?
Nie kłaniam się.
Twoje życie będzie długie, Gabrielu.
A każdą chwilę spędzisz w agonizerach.
To sprawiedliwa cena za twoje wygórowane ambicje.
Zabierzcie go do aresztu C. Najlepsze warunki dla nowego gościa.
Mogłaś zginąć, ścigając tego zdrajcę po całym wszechświecie.
Tak się cieszę, że do tego nie doszło.
Niech trochę odpocznie, a potem zjemy kolację w moich komnatach.
Tak jest, cesarzu.
Mamy tyle do omówienia.
Wszystko będzie jak dawniej.
Córko.
Brudni ludzie! Pozwólcie mi umrzeć!
Nie wiem, co z nim robić.
Uszkodził biołóżko i skaner.
- Daj lek uspokajający. - Podany.
Zabiję was w imieniu T’Kuvmy!
Tak, to klingoński.
Burnham mówiła, że twierdzi, że nim jest. Ale jak to możliwe?
Jego genom jest zgodny z danymi porucznika Asha Tylera.
Ale wzorce fal mózgowych są nieregularne.
Dopóki nie dowiem się, jak umieścili w jego ciele Klingona,
- nie potrafię go leczyć. - Komandorze poruczniku.
Komandorze poruczniku.
Burnham. Nic jej nie jest?
- Nie. - To dobrze.
Saru.
Pomóż mi.
Proszę.
Podajcie kolejną dawkę.
Pyszne jedzenie jak zwykle.
Nikt nie przyrządza Kelpianina, jak cesarski szef kuchni.
Proszę. Zwój gardłowy.
Zasługujesz na smakołyk.
Jesteś zbyt hojna.
Więc czemu mnie opuściłaś?
Dałam ci wszystko.
Najlepszą edukację.
Niewyobrażalne bogactwa.
- Nawet statek. - Zasłużyłam na dowództwo na Shenzhou.
Ale zawahałaś się na Harlaku.
Rebelianci mogli uciec. Sama musiałam ich zabić.
- Miałam wszystko pod kontrolą. - Zmiękłaś.
A ty stałaś się okrutna.
Jeśli tęskniłaś, powiedz.
- Albo daj mi spokój. - Myślałam, że nie żyjesz.
Ludzie Lorki są wszędzie, nawet na pokładzie tego statku.
Gdybyś wiedziała, że żyję, oni też by się dowiedzieli.
Moja zasadzka na niego by się nie udała.
Nigdy nie mogłam rozpoznać, gdy mnie okłamywałaś.
Na szczęście...
tym razem to rozpoznaję.
Zawsze próbowałaś mnie przechytrzyć. Nawet jako dziecko. Dlaczego?
To przez utratę rodziców? Czy to, że poświęcałam uwagę imperium?
Czy po prostu taka już jesteś?
Czemu nigdy nie byłaś zadowolona?
Wiem, że zostałaś kolaborantką Lorki
i konspirowaliście, by mnie zabić i przejąć mój tron.
Czemu tu wróciliście?
Philippo, proszę.
„Philippo”?
Niedawno nazywałaś mnie „matką”.
Straż.
Zabierzcie ją do sali tronowej. Zwołajcie moją radę.
Zginie za zdradę stanu z mojej własnej ręki.
Żeby namierzyć wyjście z sieci,
przyda nam się miejsce wejścia Discovery,
żeby mieć rozeznanie.
Gdy się tego dowiem, możemy szukać najlepszego wyjścia.
Co?
Nie ma tu współrzędnych ostatniego skoku.
- Czy ty się do czegoś przydajesz? - A czy ty przestaniesz się drapać?
To nic takiego.
Widzę, że jestem kiepskim kłamcą w każdym wszechświecie.
Czy to opieńka ciemna?
To sieć. Przejmuje nade mną kontrolę.
- Jestem tu już zbyt długo. - Paul.
Hugh?
- Widziałeś go? - Kogo?
Był tutaj. To znaczy, że też tu utkwił.
Nie. Jeśli się nie skupisz,
zgubisz się i nigdy nie uciekniemy. Stój!
Kapitan Michael Burnham.
Skazaliśmy cię na śmierć
za zbrodnie popełnione przeciwko ziemskiemu tronowi.
Chcesz coś powiedzieć, zanim wymierzymy karę?
Przynajmniej jesteś twarda.
Kocham cię, Michael.
Nikomu innemu nie ofiarowałabym
łaski szybkiej śmierci.
Nie kochasz mnie. Bo mnie nie znasz.
Do dzisiaj nigdy się nie spotkałyśmy.
Jestem Michael Burnham, ale nie jestem twoją Michael Burnham.
Jestem z innego wszechświata.
Mam dowód.
Jest w kieszeni.
Lordzie Elingu, wyciągnij dowód.
Tak jest.
Ten kawałek metalu zawiera rozbieżność kwantową z mojego świata.
Nieznaczną, ale tam jest. Nie można jej podrobić.
Należał do mojej kapitan.
Należał do ciebie.
Nasza więź jest tak silna, że przekracza granice wszechświatów.
SKANOWANIE...
ROZBIEŻNOŚĆ KWANTOWA
Cóż za osobliwy koncept.
Wszechświaty równoległe.
- Lordzie Elingu, dotrzymasz tajemnicy? - Tak, cesarzu.
Dobrze. Posprzątaj to.
Nigdy z nikim o tym nie rozmawiaj,
- a mianuję cię gubernatorem Andoru. - Tak jest.
To pochodzi ze Zjednoczonej Federacji Planet.
I najwyraźniej ty również.
Pewnie czegoś chcesz.
Porucznik Tyler cierpi.
Myśli, że jest Klingonem.
Więc się przebudził.
Nie wiem, co twoi towarzysze chcieli zrobić, ale na pewno nie to.
- Na pewno możesz mu pomóc. - Nie potrzeba mu pomocy.
Pod słabą posturą tego człowieka kryje cię oddany wojownik,
który poświęcił wszystko. T’Kuvma wybrał go na następcę.
Oświetli drogę swojej rasie.
Wygra tę wojnę.
Chyba nie słyszałaś nowych wieści.
Discovery znalazł się we wszechświecie równoległym.
Tutaj wojna się skończyła, a wy przegraliście.
- Kłamstwa. - Chciałbym, żeby tak było.
Ale teraz wojna i wasze chytre plany nic już nie znaczą.
Pozostaje tylko cierpienie osobnika, na którym chyba ci zależy.
Nie wiem, gdzie kończy się Voq, a zaczyna Tyler,
ale oboje są zagrożeni.
Pytanie brzmi: czy ulżysz ich bólom?
Tyler został pojmany w bitwie przy gwiazdach podwójnych.
Zebraliśmy jego DNA, zrekonstruowaliśmy świadomość
i przebudowaliśmy pamięć.
Umieściliśmy Voqa w skorupie, która zdaje się być człowiekiem.
Przeszczepiliśmy jego psychikę Tylerowi.
Tym samym Voq oddał swoje ciało i duszę za naszą ideologię.
Jeśli cierpi z powodu tego wyboru, to tak ma być.
Przyjął cierpienie, by pokonać wroga.
To właśnie oznacza być żołnierzem.
To jest wojna.
Hugh?
Cześć.
Nie byłem pewien, czy przyjdziesz.
Tyle razy próbowałem wyciągnąć cię z pracy za pomocą obiadu lub wina...
Ty też utknąłeś w sieci?
Nie.
Odszedłem.
„Odszedłeś”?
Nic nie wiesz?
Tak mi przykro.
Umarłem.
Nie ma powodu, by wciąż więzić mojego kapitana.
Nie powinien cierpieć za przestępstwa waszego Lorki.
Może jemu nie jest wygodnie w tej sytuacji, ale mnie tak. Póki co.
Mój statek trafił tu przypadkiem.
Chcemy wrócić do naszego wszechświata. Ale potrzebujemy twojej pomocy.
Jesteście intruzami z obcej armii.
Jaki mam powód, żeby wam pomóc?
Bo zależy ci na Burnham.
Powiedziałaś, że ją kochasz pomimo zdrady.
Twoi ludzie są niebezpieczni.
Federacja.
Znam ją dobrze z dokumentów Defianta.
Nie bez powodu są zastrzeżone.
„Równość, wolność, współpraca”.
Kamienie węgielne każdej udanej kultury.
Urojenia, które Ziemianie porzucili tysiące lat temu.
Destrukcyjne ideały, które napędzają rebelie.
Nie pozwolę, byście znów nas tym zarazili.
Potrzebujemy tylko dostępu do zredagowanych danych o Defiancie.
Pomogą nam wrócić. Daj je nam, a więcej o nas nie usłyszysz.
Te dokumenty nie pomogą wam.
Defiant wleciał tu przez przestrzeń międzyfazową,
co nie tylko spowodowało czasową anomalię,
ale także miało dewastujący wpływ na zdolności kognitywne załogi.
Oszaleli.
Rozszarpali siebie nawzajem.
Jestem zaskoczona, że to samo nie przytrafiło się wam.
- Przybyliśmy tu inaczej. - Jak?
Usterka napędu.
Napędy warp nie przełamują granic wszechświatów.
Powiedz mi, co napędza wasz statek.
Nasz statek przybył tu dzięki translacyjnemu napędowi zarodnikowemu.
Chciałabym zobaczyć tę technologię.
Dokonajmy wymiany. Schematy waszego napędu za wolność.
Jak mogę być pewna, że nas wypuścisz?
- Czy twoja Georgiou była kobietą honoru? - W pełni.
Więc nie masz powodu, by we mnie wątpić.
Tyler uwolnił się z więzów.
I zrobił sobie to.
Jest zbyt agresywny na ambulatorium. Nasi lekarze nie mogą mu pomóc.
Zapytam cię ostatni raz.
Pomożesz?
Nie.
Przesył.
Przypieczętowałaś piekielny los tej istoty.
Człowiek i Klingon w jednym ciele.
To jest wojna.
Można to odwrócić.
Ale tylko ja mogę się nim zająć.
Kapitanie.
- Sam się tym zajmę. - Tak jest.
Powiedz mi, Gabrielu, gdzie się ukrywałeś
po wysadzeniu Burana?
- Z przyjaciółmi. - Jacy przyjaciele ci pozostali?
Cesarz dopadł twoich lojalistów z każdego zakątka imperium.
Musieliśmy wypełnić hangar agonizerami, żeby wszystkich pomieścić.
A jednak jesteśmy tu sami.
- Mam wrażenie, że to sprawa osobista. - Tak, to sprawa osobista.
Była moją siostrą.
To DNA comtaxanowego pasożyta z planety Tonnata Siedem.
Nie miesza się dobrze z naszym.
Przyznaj, co zrobiłeś.
Albo co?
Gabriel?
- Żyjesz. Myślałem, że kłamią. - Głowa do góry, żołnierzu.
Pytali nas, czy naprawdę nie żyjesz. Mówiłem, że żyjesz.
Bo chciałem w to wierzyć.
- Co masz do powiedzenia? - O czym?
- Mojej siostrze. - Było tak wiele kobiet.
- Dobrze być kapitanem. - Wypowiedz jej imię.
Wypowiedz je, a daruję życie twojemu przyjacielowi.
Wypowiedz je.
Proszę.
Zostaw go. To sprawa między nami.
Gdy patrzę na ciebie, nie widzę człowieka.
Widzę wojownika,
który poświęcił wszystko dla swoich towarzyszy.
Kahlessie, daj mi światłość.
Ojcze, daj mi mądrość.
Matko, daj mi napój.
Bracie, daj mi siłę.
Siostro, daj mi rodzinę.
Widziałem, jak umierasz.
Patrzyłem, jak Tyler cię zabija.
Trzymałem w ramionach twoje ciało.
Myślałem, że to sen.
Chciałbym, by tak było.
Pamiętam, jak mnie obejmowałeś.
- Zawsze czułem się z tobą bezpiecznie. - Stamets, wyłaź.
To miejsce to ruchome piaski. Jeśli nie uciekniemy, umrzemy.
Komputer, włącz kasseeliańską operę.
Arię, którą on uwielbia. Tę, której ja nie znoszę.
To nic nie zmieni.
Nie chcę, żeby coś się zmieniło. Chcę, żeby było tak, jak wcześniej.
Proszę, niech będzie jak wcześniej.
- Idealnie. - To były moje ulubione chwile.
Wiesz, że cię kochałem? Chyba rzadko to mówiłem.
Okazywałeś mi to...
przez cały czas.
Opowiedz mi o swoim dniu.
Był okropny. Mój partner nie żyje. Straciłem życiowy dorobek.
To, co uważałem za piękne, jest wrogie, a sieć plechy to piekło.
Nie. Miałeś rację.
Sieć jest darem.
To nić, z której utkane jest życie w kosmosie.
- Ale jest zagrożona. - My jesteśmy zagrożeni.
Pożera mnie żywcem. Drugiego mnie.
Ten drugi na to zasługuje.
Wykorzystywał sieć dla własnych korzyści.
To on ją uszkodził. Ściągnąłem cię tu, by cię ostrzec.
Uszkodzenia się rozprzestrzeniają. W końcu wszystko wszędzie
wyginie.
- Musisz nas ocalić, chroniąc sieć. - Jak? Nie mogę nawet znaleźć wyjścia.
Jesteś w śpiączce na Discovery.
Najprościej wrócić, otwierając oczy.
Nie chcę się żegnać.
To nie pożegnanie.
Nie tego próbowałeś nas nauczyć? Nic nie odchodzi całkowicie.
Wierzę w ciebie.
Kocham cię.
Podążaj za muzyką. Szukaj polany w lesie.
Otwórz oczy.
Wróciłem.
Udało mu się.
O rany. Poruczniku, pan wrócił. Wrócił.
I wychodzi. Poruczniku, to chyba nie jest dobry pomysł.
- Wie pan, jak długo był nieprzytomny? - Wiem o Hugh.
Ale teraz musisz pójść ze mną.
Za późno.
Choroba już rozprzestrzeniła się po naszych zapasach.
Nie obraź się, ale wolałbym, żeby to kapitan Lorca
prosił nas o takie spotkanie.
Uwierz mi, że ja też, ale jest uwięziony.
- Jego bezpieczeństwo zależy od tego. - Przyjąłem.
Wysyłam współrzędne cesarskiego statku.
- Do zobaczenia wkrótce. - Cała Federacja.
Nigdy nie porzuciliby ciebie i kapitana.
Reguły życia.
Reguły umierania.
Moja siostra cię kochała. Wypowiedz jej imię i proś o przebaczenie.
Muszę zobaczyć kapitana.
Nie wytrzyma dłużej w agonizerze. Cierpi.
Niech cierpi. Jeśli nasza więź przekracza granice wszechświatów,
to jego zdrada również.
Lorca, którego znałam, był moją prawą ręką.
Powierzałam mu najdelikatniejsze misje imperium.
Powierzyłam mu ciebie.
Nie rozumiem.
Gdy cię adoptowałam, zyskałaś matkę.
Ale pomimo mojej nieustannej opieki i czułości
wciąż czegoś brakowało.
W Lorce dostrzegłaś ojca.
A gdy dorosłaś, dostrzegłaś coś jeszcze.
- Mówisz, że Lorca i ja... - Przygotował cię.
Wybrał cię.
Wybrałem cię. Ale z innych powodów, niż sądzisz.
Powiedział ci, że połączyło was przeznaczenie.
Inny wszechświat,
a w jakiś sposób wszyscy odnajdują siebie nawzajem.
To najlepszy argument za istnieniem przeznaczenia, jaki widziałem.
Powiedział, że przemierzy czas i przestrzeń, by odebrać to, co jego.
Najwyraźniej nasze 133 skoki wypełniły luki.
Szczęśliwy przypadek.
Jesteś wrażliwa na światło.
Tylko w porównaniu do ludzi z twojego wszechświata.
To jedyna biologiczna różnica pomiędzy naszymi rasami.
Nie umieraj, zdeprawowany sukinsynu.
Potrzebował mnie, żeby dostać się na ten statek. Inaczej byś go nie wpuściła.
Żyj, bo inaczej ja nie przeżyję.
Masz rację.
Potrzebował mnie, żeby cię dopaść.
To nie był przypadek.
Mój kapitan nie jest z mojego wszechświata.
Tylko z twojego.
Ava.
Miała na imię Ava...
Podobała mi się, ale wiesz, jak to jest, pojawił się ktoś lepszy.
Napisy: Inez Girek